Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ του Ντακάρ..

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ

"Εμείς, συγκεντρωμένες και συγκεντρωμένοι στη Συνέλευση των κοινωνικών κινημάτων του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ 2011 στο Ντακάρ, διατρανώνουμε τη κεφαλαιώδη συμβολή της Αφρικής και των λαών της στην οικοδόμηση του ανθρώπινου πολιτισμού.
Μαζί, οι λαοί όλων των ηπείρων διεξάγουν αγώνες για να αντιταχθούν με τη μέγιστη ενεργητικότητα στη κυριαρχία του κεφαλαίου, που κρύβεται πίσω από υποσχέσεις οικονομικής προόδου και φαινομενικής πολιτικής σταθερότητας. Η αποαποικιοποίηση των καταπιεσμένων λαών παραμένει για μας, κοινωνικά κινήματα ολάκερου του κόσμου, μια μεγάλη πρόκληση που πρέπει να απαντηθεί.
Επιβεβαιώνουμε την υποστήριξή μας και την ενεργή αλληλεγγύη μας στους λαούς της Τυνησίας, της Αιγύπτου και του αραβικού κόσμου που ξεσηκώνονται σήμερα για να διεκδικήσουν μια αληθινή δημοκρατία και να οικοδομήσουν μια λαϊκή εξουσία. Με τους αγώνες τους, δείχνουν το δρόμο για έναν άλλο κόσμο απαλλαγμένο από τη καταπίεση και την εκμετάλλευση

Επιβεβαιώνουμε με δύναμη την υποστήριξή μας στους λαούς της Ακτής του Ελεφαντοστού, της Αφρικής και ολάκερου του κόσμου στους αγώνες τους για μια κυρίαρχη και συμμετοχική δημοκρατία. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των λαών.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας του ΠΚΦ, η Συνέλευση των κοινωνικών κινημάτων είναι ο χώρος όπου σμίγουμε τη διαφορετικότητά μας, για να οικοδομήσουμε τις ημερήσιες διατάξεις μας και τους κοινούς αγώνες μας ενάντια στο καπιταλισμό, τη πατριαρχία, το ρατσισμό και κάθε μορφή διάκρισης.

Στο Ντακάρ, γιορτάζουμε τα 10 χρόνια του πρώτου Φόρουμ που έγινε στο Πόρτο Αλέγκρε το 2001. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, οικοδομήσαμε μια κοινή ιστορία και ένα κοινό έργο που επέτρεψαν ορισμένα προχωρήματα, ειδικά στη Λατινική Αμερική, όπου πετύχαμε να φρενάρουμε τις νεοφιλελεύθερες συμμαχίες και να συγκεκριμενοποιήσουμε πολλές εναλλακτικές λύσεις για μια ανάπτυξη που είναι κοινωνικά δίκαιη και σέβεται τη φύση.

Στη διάρκεια αυτών των 10 ετών, γίναμε επίσης μάρτυρες της έκρηξης μιας συστημικής κρίσης που μεταφράστηκε σε διατροφική, περιβαλλοντική, χρηματιστική και οικονομική κρίση, και που προκάλεσε την αύξηση των μεταναστεύσεων και των καταναγκαστικών μετακινήσεων πληθυσμών, της εκμετάλλευσης, του χρέους, των κοινωνικών ανισοτήτων.

Καταγγέλλουμε το ρόλο των παικτών του συστήματος (τράπεζες, πολυεθνικές, μεγάλα ΜΜΕ, διεθνείς θεσμοί,…) που, αναζητώντας το μέγιστο κέρδος, συνεχίζουν την επεμβατική τους πολιτική μέσω των πολέμων, των στρατιωτικών κατοχών, των υποτιθέμενων ανθρωπιστικών αποστολών, τη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων, τη λεηλασία των φυσικών πόρων, την εκμετάλλευση των λαών, την ιδεολογική χειραγώγηση. Καταγγέλλουμε επίσης την εξαγορά συνειδήσεων που διαπράττουν μέσω της χρηματοδότησης κοινωνικών τομέων που υπηρετούν τα συμφέροντά τους, καθώς και τις φιλανθρωπικές πρακτικές τους που γεννούν την εξάρτηση.

Ο καπιταλισμός καταστρέφει τη καθημερινή ζωή των πληθυσμών. Όμως, καθημερινά γεννιούνται πολυάριθμοι αγώνες για τη κοινωνική δικαιοσύνη, για να εξαλειφθούν οι καταστροφές της αποικιοκρατίας και να αποκτήσουν όλες και όλοι μια αξιοπρεπή ποιότητα ζωής. Βεβαιώνουμε ότι εμείς, οι λαοί, δεν πρέπει να πληρώσουμε πια για τη κρίση τους και ότι δεν υπάρχει διέξοδος από αυτή τη κρίση στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος. Επιβεβαιώνοντας την ανάγκη να οικοδομήσουμε μια κοινή στρατηγική πάλης ενάντια στο καπιταλισμό, εμείς, κοινωνικά κινήματα:

Παλεύουμε ενάντια στις πολυεθνικές επειδή στηρίζουν το καπιταλιστικό σύστημα, ιδιωτικοποιούν τη ζωή, τις δημόσιες υπηρεσίες και κοινά αγαθά όπως το νερό, τον αέρα, τους σπόρους για σπορά, τον ορυκτό πλούτο. Οι πολυεθνικές προάγουν τους πολέμους, μέσω της εμπλοκής ιδιωτικών επιχειρήσεων και μισθοφόρων και της παραγωγής όπλων, αναπαράγουν επιβλαβείς για τη ζωή εξορυκτικές πρακτικές, ιδιοποιούνται τη γη μας και αναπτύσσουν μεταλλαγμένους σπόρους και τρόφιμα που αφαιρούν από τους λαούς το δικαίωμα στη διατροφή και καταστρέφουν τη βιοποικιλότητα.

Απαιτούμε τη κυριαρχία των λαών στον καθορισμό του τρόπου ζωής τους. Απαιτούμε την εφαρμογή πολιτικών που προστατεύουν τις τοπικές παραγωγές, δίνουν αξιοπρέπεια στις αγροτικές εργασίες και διατηρούν τις προγονικές αξίες της ζωής. Καταγγέλλουμε τις νεοφιλελεύθερες συνθήκες ελεύθερων συναλλαγών και απαιτούμε την ελευθερία μετακίνησης όλων των ανθρώπινων όντων.

Συνεχίζουμε τη κινητοποίησή μας για την άνευ όρων ακύρωση του δημόσιου χρέους όλων των χωρών του Νότου. Καταγγέλλουμε επίσης, στις χώρες του Βορρά, τη χρησιμοποίηση του δημόσιου χρέους για να επιβληθούν στους λαούς άδικες και αντικοινωνικές πολιτικές.
Να κινητοποιηθούμε μαζικά με την ευκαιρία των συναντήσεων των G8 και G20 για να πούμε όχι σε αυτές τις πολιτικές που μας μεταχειρίζονται σαν εμπορεύματα!

Αγωνιζόμαστε για τη κλιματική δικαιοσύνη και τη διατροφική κυριαρχία. Η παγκόσμια αναθέρμανση είναι προϊόν του καπιταλιστικού συστήματος παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης. Οι πολυεθνικές, οι διεθνείς χρηματοδοτικοί θεσμοί και οι κυβερνήσεις στην υπηρεσία τους δεν θέλουν να μειώσουν τις εκπομπές τους αερίων του θερμοκηπίου.

Καταγγέλλουμε τον «πράσινο καπιταλισμό», και αρνιόμαστε τις ψεύτικες λύσεις της κλιματικής κρίσης όπως τα αγροκαύσιμα, τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς και τους αγοραίους μηχανισμούς άνθρακα, όπως τον REDD, που υπόσχονται στους φτωχούς πληθυσμούς προόδους, ενώ την ίδια ώρα ιδιωτικοποιούν και μετατρέπουν σε εμπορεύματα τα δάση και τα εδάφη όπου αυτοί οι πληθυσμοί έζησαν για χιλιετίες.

Υπερασπιζόμαστε τη διατροφική κυριαρχία και τη συμφωνία που επιτεύχθηκε κατά τη συνάντηση κορυφής των λαών ενάντια στη κλιματική αλλαγή που έγινε στη Κοτσαμπάμπα, όπου από κοινού με τα κοινωνικά κινήματα και τις οργανώσεις όλου του κόσμου διατυπώθηκαν αυθεντικές εναλλακτικές λύσεις στη κλιματική κρίση.

Να κινητοποιηθούμε, όλες και όλοι, ειδικά στην αφρικανική ήπειρο, στη διάρκεια της COP 17 (Διάσκεψη για το κλίμα) στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής και του «Ρίο+20» το 2012, για να διατρανώσουμε τα δικαιώματα των λαών και της φύσης και να σταματήσουμε την παράνομη συμφωνία του Κανκούν.

Υπερασπιζόμαστε την αγροτική γεωργία που αποτελεί μια πραγματική λύση στη διατροφική και κλιματική κρίση και σημαίνει επίσης τη πρόσβαση στη γη για όλες και όλους εκείνους που τη δουλεύουν. Για αυτό, καλούμε σε μια μεγάλη κινητοποίηση για να σταματήσουμε την ιδιοποίηση της γης μας και να στηρίξουμε τους τοπικούς αγώνες των αγροτών.

Παλεύουμε ενάντια στη βία κατά των γυναικών που ασκείται τακτικά στις περιοχές υπό στρατιωτική κατοχή, αλλά και ενάντια στη βία που υφίστανται οι γυναίκες όταν ποινικοποιούνται επειδή μετέχουν ενεργά στους κοινωνικούς αγώνες. Παλεύουμε ενάντια στην ενδοοικογενειακή και σεξουαλική βία που ασκείται εναντίον τους όταν αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα ή εμπορεύματα, όταν η κυριαρχία τους πάνω στο σώμα τους και στο πνεύμα τους δεν αναγνωρίζεται. Παλεύουμε ενάντια στο εμπόριο γυναικών, κοριτσιών και αγοριών. Να κινητοποιηθούμε όλοι μαζί, παντού στο κόσμο, ενάντια στη βία κατά των γυναικών.

Υπερασπιζόμαστε τη σεξουαλική διαφορετικότητα, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του φύλου, και αγωνιζόμαστε ενάντια στην ομοφοβία και τη σεξιστική βία.

Αγωνιζόμαστε για την ειρήνη και ενάντια στο πόλεμο, στην αποικιοκρατία, στη κατοχή και στο μιλιταρισμό των περιοχών μας.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις χρησιμοποιούν στρατιωτικές βάσεις για να προκαλέσουν συρράξεις, να ελέγξουν και να λεηλατήσουν τους φυσικούς πόρους, και να προαγάγουν αντιδημοκρατικές πρωτοβουλίες όπως το έκαναν με το πραξικόπημα στην Ονδούρα και τη στρατιωτική κατοχή στην Αϊτή. Προάγουν πολέμους και συρράξεις όπως το κάνουν στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και σε πολλές άλλες χώρες.
Πρέπει να εντείνουμε τον αγώνα ενάντια στη καταστολή των λαών και στη ποινικοποίηση των αγώνων τους και να ενισχύσουμε τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των λαών όπως το διεθνές κίνημα μποϋκοτάζ, αποεπένδυσης και κυρώσεων ενάντια στο Ισραήλ. Η πάλη μας είναι ενάντια στο ΝΑΤΟ και υπέρ της εξάλειψης όλων των πυρηνικών όπλων.

Κάθε ένας από αυτούς τους αγώνες συνεπάγεται μια μάχη ιδεών στην οποία δεν μπορούμε να προχωρήσουμε χωρίς να εκδημοκρατιστεί η επικοινωνία. Βεβαιώνουμε ότι είναι δυνατό να οικοδομήσουμε μια άλλου είδους παγκοσμιοποίηση, από και για τους λαούς, και με τη καθοριστική συμμετοχή των νέων, των γυναικών, των αγροτών και των αυτόχθονων λαών.

Η συνέλευση των κοινωνικών κινημάτων καλεί τις λαϊκές δυνάμεις και συλλογικότητες όλων των χωρών να αναπτύξουν δυο δράσεις κινητοποίησης, συντονισμένες σε παγκόσμιο επίπεδο, για να συμβάλουμε στη χειραφέτηση και στην αυτοδιάθεση των λαών και να ενισχύσουμε τη πάλη ενάντια στο καπιταλισμό.

Εμπνεόμενοι από τους αγώνες των λαών της Τυνησίας και της Αιγύπτου, καλούμε να γίνει η 20η Μαρτίου μια διεθνής μέρα αλληλεγγύης με την εξέγερση του αραβικού και αφρικανικού λαού, οι κατακτήσεις του οποίου ενισχύουν τους αγώνες όλων των λαών: την αντίσταση των λαών της Παλαιστίνης και της Σαχάρας, τις ευρωπαϊκές, ασιατικές και αφρικανικές κινητοποιήσεις ενάντια στο χρέος και στη διαρθρωτική προσαρμογή, καθώς και όλες τις υπό εξέλιξη διαδικασίες αλλαγής στη Λατινική Αμερική.

Καλούμε επίσης σε μια παγκόσμια ημέρα δράσης ενάντια στο καπιταλισμό στις 12 Οκτωβρίου, όταν, με κάθε δυνατό τρόπο, θα εκφράσουμε την άρνησή μας ενός συστήματος που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του.

Κοινωνικά κινήματα όλου του κόσμου, ας προχωρήσουμε προς μια παγκόσμια ενότητα για να ανατρέψουμε το καπιταλιστικό σύστημα! Θα νικήσουμε!"



* Στη Συνέλευση των Κοινωνικών Κινημάτων του Ντακάρ, που ήταν μια από τις καλύτερες που έγινε σε Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, έλαβαν μέρος πάνω από 2000 άτομα…


Η παραπάνω διακήρυξη της Συνέλευσης των Κοινωνικών Κινημάτων του Ντακάρ μεταφράστηκε στα ελληνικά από την ελληνική "Επιτροπή ενάντια στο Χρέος".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου